Monologue

Ophelia Monologue from Hamlet

From Hamlet by William Shakespeare

female · anguished · 48 sec

Ah, ne mükemmel zekâdır bu harabolan! Onunla saray, göz bebeğini; asker, kılıcını; âlim, dilini; bu büyük devlet, ümidini; gelecek, şanını; zevk, timsalini; kemal, nümunesini; usul erkân sevenler, örneklerini kaybetti; büsbütün kaybetti! Bense, kadınların en bahtsızı, en zavallısıyım. Çünkü bir zamanlar onun tatlı vaitleriyle beslenmişken şimdi o necip o müstesna aklın ahenksiz çalıp duran çanlar gibi acı acı inlediğini duyuyorum. Gençliğin en güzel çağında olan bu eşi bulunmaz şeklin, bu yüzün kendinden geçip harabolduğunu görüyorum. Ah, ben ne talihsizmişim ki, onun o eski halini gördükten sonra bu hali de gördüm!

About this piece

Saray. Hamlet çıkıp gidince Ophelia, onun aklını yitirdiğine inanarak yalnız başına yas tutar.

Polonius'un kızı. Hamlet'i sevmiş, şimdi kırgın ve korkmuş.

20s · sadness · madness · loss · identity · betrayal

Rehearse Ophelia's monologue

Run it out loud with a spotlight that follows your voice, line by line, until it's off the page. Free to start, no credit card.

More from Hamlet

Every speech from Hamlet, printed in full

Browse